Kaylee van het Natuurcentrum
‘Leren omgaan met niet meer roken’
Kaylee Hendrix werkt twee dagen in de week in het Natuurcentrum in de Haarwijk. Op haar vijftiende stopte ze voor de eerste keer met roken. Met hulp van een stoppen-met-roken-coach stopte ze in het voorjaar van 2024 opnieuw – en sindsdien is ze rookvrij. ‘Met het geld dat ik zo bespaar, kan ik bijvoorbeeld met mijn vriend op vakantie naar Zweden en een piercing laten zetten,’ vertelt ze blij.
Scroll verder ⬇︎
‘Heerlijk roken op een terras’
Kaylee: ‘Vijf jaar geleden, vlak voordat ik mijn vriend leerde kennen, zat ik in een stressvolle periode en begon ik met roken. Het was ook nog eens coronatijd, echt een heftige periode, waarbij ik bijna alleen op mijn kamer zat. Ik ben ook erg ziek geweest door corona. Maar toen ik eenmaal hersteld was, ben ik toch weer gaan roken. Ook nadat ik een keer bronchitis had gehad. Het was gewoon een depressieve tijd. Ik was verslaafd en vond het heerlijk om een sigaretje te roken op een terras. Ook bij heavy metal-concerten stak ik graag een sigaret op.’
‘De gesprekken met de stoppen-met-roken-coach hebben mij enorm geholpen.’
‘Besefte dat ik moest stoppen’
Kaylee: ‘Ooit begon ik met zeven sigaretten op een dag, maar op het laatst rookte ik soms wel vijftien sigaretten op een dag. Zeker toen de prijs voor sigaretten weer omhoogging, dacht ik wel, wat ben ik toch aan het doen. Maar ik vond het moeilijk om te stoppen. Mijn vriend rookt niet en hij vond het niet lekker dat ik het wel deed. Door mij ademde hij die rook natuurlijk wel in. Je ruikt het ook overal als je rookt. Toen ik een jaar geleden hoorde dat mijn moeder COPD had, besefte ik nog meer dat ik moest gaan stoppen. Voor het geld, voor mijn gezondheid, maar ook voor mijn vriend.’
Onderdeel van een wijkaanpak is een wijkverkenning. Om echt een goed gevoel te krijgen bij de Haarwijk doen ook deelnemers aan de wijkaanpak Gorinchem Rookvrij mee met de wijkwandeling ‘Kijk in je wijk’, met wijkcoördinator Eric van Boekel. In de loop van de tijd sluit Gorinchem Rookvrij steeds vaker aan bij activiteiten in de buurt. Om zo een duidelijk signaal af te geven dat gezondheid en gemeenschapszin samengaan.
Het jaar 2025 wordt ‘geopend’ met een gezellige wijkontmoeting in het Natuurcentrum op 8 januari. Lokaal talent zorgt voor muziek, dans, ‘spoken word’-uitvoeringen en een kunsttentoonstelling. Voor de kinderen zijn er activiteiten zoals schminken, popcorn bakken en marshmallows roosteren bij een kampvuur. Ook de deelnemers aan de wijkaanpak Gorinchem Rookvrij zijn aanwezig! Het is een middag vol ontmoeting, creativiteit en plezier.
Samen de lente vieren
In mei wordt de lente gevierd met een voorjaarsmarkt bij wijkcentrum Rozenobel. Hobbyisten en ondernemers staan er met handige en handgemaakte spullen. De opbrengst hiervan gaat naar het goede doel, de CliniClowns. Ook Gorinchem Rookvrij staat er met een kraam. Vooral de peukenactie (‘Hoeveel peuken zitten er in deze pot?’) leidt tot goede gesprekken over rookvrij leven. En op de Burendag in september is de positieve boodschap van Gorinchem Rookvrij opnieuw zichtbaar aanwezig met rookvrij-mokken en -kaartjes op de verschillende tafels.
Scroll verder ⬇︎
Alle sigaretten weggedaan
Kaylee: ‘In het Natuurcentrum had ik informatie gezien over de wijkaanpak Gorinchem Rookvrij en over stoppen met roken. Daarom koos ik direct voor begeleiding van de stoppen-met-roken-coach Marina den Braber. Aan het begin maakte ik met haar de afspraak dat ik in de ochtend nog twee sigaretten mocht roken en dan moest stoppen. Toen heb ik direct al mijn sigaretten weggedaan. Sinds die tijd ben ik echt rookvrij gebleven, mede met hulp van nicotinepleisters. Die heb ik zo’n twee tot drie maanden gebruikt, maar daarvan heb je er steeds minder nodig. Zo voelde ik niet de drang om een sigaret te pakken en went je lichaam langzaam dat je niet meer rookt. Al die tijd had ik wekelijks video-belgesprekken met Marina. Die hebben mij enorm geholpen om te stoppen.’
Dropje, water of thee als afleiding
Kaylee: ‘Het moeilijkste aan niet meer roken vind ik de bezoeken aan heavy metal-concerten. Daar rookt eigenlijk iedereen. In combinatie met een biertje en de muziek is dat moeilijk. Een paar weken nadat ik was gestopt ging ik voor het eerst weer naar een concert en de vocalist bood me meteen een sigaretje aan. Ik weigerde en zei dat ik een dropje had. Dat hielp me dan. Ook nam ik soms een glaasje water of een kopje thee als ik trek in een sigaret kreeg. Je moet er echt mee leren omgaan. Op het Natuurcentrum ging ik, voordat ik stopte, vaak met een collega even buiten de poort een sigaretje roken in de pauze, in een kwartier waren dat soms drie sigaretten.’
Scroll verder ⬇︎
Het goede voorbeeld geven
Kaylee: ‘Ik ben nu al bijna een jaar rookvrij. Dat vertel ik ook tegen steeds meer mensen die nog wel roken. Dan adviseer ik ze om ook een traject te doen met een stoppen-met-roken-coach. Deze behandelingen worden vergoed door de zorgverzekering. Je moet er wel klaar voor zijn, maar al na een paar dagen rook mijn eten lekkerder en voelde ik me minder benauwd en kreeg ik meer lucht. Ook de drang dat je altijd denkt ‘wanneer kan ik weer een sigaretje roken?’ is helemaal verdwenen. Daarvoor draaide mijn leven om dat roken. Maar het was niet makkelijk; ik blijf altijd een ex-roker. Ik ben wel nog closer met mijn vriend geworden, hij heeft me heel erg gesteund in het stoppen met roken. Ook het terrein van het Natuurcentrum is tegenwoordig helemaal rookvrij. Hier kan ik nu zelf het goede voorbeeld geven.’
Kaylee’s kijk op de wijk
Kaylee: ‘De Haarwijk is best een rumoerige wijk. Ik lig vaak 's nachts wakker van herrie van jongeren, die dan op straat sigaretjes of jointjes roken. Zelf voel ik me niet onveilig. Ik zie ook dat het een vrij arme wijk is. Veel mensen met een uitkering of misschien wel met schulden. Echt een wijk waar de een het makkelijker heeft dan de ander. Door armoede of door gezondheidsproblemen. Door stress. Dat zorgt er allemaal voor, denk ik, dat mensen hier sneller naar een sigaretje of een jointje grijpen.’
Ook zonder roken een goede band
Kaylee: ‘Het mooie aan de wijk zijn die verschillende culturen. Daar ben ik toentertijd bij mijn oma mee opgegroeid. Wel hoop ik voor de wijk dat mensen wat ‘closer’ met elkaar worden. Jongeren vormen vaak kliekjes. Bij volwassenen zie je eerder dat verschillende culturen met elkaar omgaan. Dat vind ik leuk, want je kan veel van elkaar leren. Bijvoorbeeld over het lekkere eten in andere culturen. Misschien dat we in de wijk wat meer met elkaar kunnen doen. Bijvoorbeeld één keer per week een kookavond houden in het wijkcentrum, met mensen die het minder hebben. Dat er dan een begeleider meekookt, zodat ze ook even hun hart kunnen luchten. En ik hoop dat mensen gewoon minder vaak een sigaretje gaan roken. Roken verbindt, je gaat naar buiten, je kletst. Maar ook zonder roken kun je een leuke band opbouwen. Net als in een kroeg, daar hoef je ook niet per se een biertje te drinken.’